Als je je ooit hebt afgevraagd waarom je beste vriend van hardlopen houdt, terwijl je je simpelweg niets ergers kunt voorstellen, zou het antwoord in je genetische samenstelling kunnen liggen. Je bent niet per se lui of ongemotiveerd om het te proberen, je bent waarschijnlijk gewoon letterlijk niet geboren om te rennen. Hoe dat precies zit? Je ontdekt het als je verderklikt.
Als het op hardlopen aankomt, is er een zeer breed spectrum aan menselijke ervaringen. We kennen allemaal wel iemand die de bug heeft, die zijn schoenen aantrekt en niet lijkt te stoppen.
Aan de andere kant kennen we allemaal mensen die zeggen dat ze zich niets ergers kunnen voorstellen dan de ene voet voor de andere zetten totdat het mislukt!
Mensen uit de tweede groep zijn lange tijd bekritiseerd. Velen beschouwen hen als lui, ongemotiveerd en bereid excuses te verzinnen.
Wetenschappers beginnen echter steeds vaker te denken dat er misschien meer aan de hand is.
Recent onderzoek heeft zelfs aangetoond dat het vermogen van een persoon om zijn cardiovasculaire conditie te verbeteren (en dus van lichaamsbeweging te genieten) grotendeels door zijn genen kan worden bepaald.
Het is vermeldenswaardig dat wetenschappers al meer dan twintig jaar onderzoek doen naar het bestaan van een ‘snelheidsgen’.
Het gen dat het ‘snelheidsgen’ wordt genoemd, is ACTN3 en is verantwoordelijk voor het reguleren van een bepaald eiwit dat wordt geproduceerd in snel bewegende spiervezels.
Deze snel samentrekkende spiervezels blijken overvloedig aanwezig te zijn bij atleten die zich bezighouden met op kracht gebaseerde sporten, zoals sprinten en gewichtheffen.
Recentelijk hebben onderzoekers in Groot-Brittannië echter nauwkeuriger gekeken naar de manier waarop iemands atletische vermogen kan worden bepaald door zijn of haar genetische samenstelling.
Om te beginnen analyseerde een team van de Essex University de genen van 45 mannen en vrouwen tussen de 20 en 40 jaar oud.
Acht weken lang renden de deelnemers aan het onderzoek drie keer per week 30 minuten. De onderzoekers keken vervolgens naar de verbetering van de cardiofitness van de deelnemers.
Volgens de hoofdonderzoeker verwacht hij in acht weken tijd een verbetering van 10% in de cardiofitness.
De resultaten lieten echter een grote standaarddeviatie zien. Sommige mensen verbeterden met 20%, anderen met 5%, en sommige verbeterden helemaal niet.
Het team vergeleek deze resultaten vervolgens met de genotypeanalyse van elk van de hardlopers.
En waarempel, er was een positieve correlatie tussen het voorkomen van genen voor fitness en het vermogen om de cardiofitness te verbeteren.
Voorafgaand aan het onderzoek had het team 19 specifieke genen geïdentificeerd die verband hielden met een of andere fitnessvariabele.
Volgens de hoofdonderzoeker hadden de mensen die hun cardiofitness met 20% verbeterden, alle 19 van deze positieve genen.
De mensen die slechts een beetje verbeterden, hadden daarentegen slechts één of twee van die positieve genen.
Een voorbeeld van een van die genen is het zogenaamde ‘krijgersgen’, dat geassocieerd wordt met het nemen van risico’s en agressie.
Dit is het gen waarmee mensen hun overlevingsinstinct kunnen aanzetten en zichzelf kunnen laten denken: 'Ik moet vluchten'.
Uit het onderzoek aan de Universiteit van Essex bleek dat slechts 31% van de deelnemers over de juiste genetische samenstelling beschikte om echt het beste uit hun training te halen.
Dus als je geen deel uitmaakt van die 31%, is het dan mogelijk om je genetische ongesteldheid te verslaan en toch uit te blinken in hardlopen? En zo ja, hoe?
Voor veel mensen ligt het antwoord in training. Eén advies van de experts is om wat heuveltraining in je hardloopschema op te nemen.
Zoek een korte, scherpe heuvel die je maximaal 10 seconden kunt beklimmen. Loop terug naar beneden, herstel en ga dan opnieuw.
Een andere nuttige sessie omvat intervallen of ‘fartlek’-training. Hier loop je twee of drie minuten snel, een minuut langzaam en herhaal je dit.
Omdat je maar een korte tijd hardloopt, kun je het je veroorloven iets sneller te gaan dan je normaal zou doen.
Het is ook de moeite waard om te onthouden dat hardlopen zeer gunstig is voor je gezondheid, ook al ben je misschien niet de snelste atleet die er is.
Hardlopen is niet alleen geweldig voor je hart, maar uit onderzoek is gebleken dat het ook gunstig is voor je botten.
Bovendien is het aantrekken van die hardloopschoenen en erop uit gaan geweldig voor je geestelijke gezondheid en kan het je zelfs helpen langer te leven.
Zoals met veel dingen spelen genen een belangrijke, maar niet noodzakelijkerwijs bepalende rol bij het bepalen van het atletisch vermogen.
Bronnen: (BBC) (ScienceDaily) (Afkomst)
Hoe je dna je atletische vermogen beïnvloedt
Zit atletisch vermogen echt in ons DNA?
LIFESTYLE Lichaamsbeweging
Als je je ooit hebt afgevraagd waarom je beste vriend van hardlopen houdt, terwijl je je simpelweg niets ergers kunt voorstellen, zou het antwoord in je genetische samenstelling kunnen liggen. Je bent niet per se lui of ongemotiveerd om het te proberen, je bent waarschijnlijk gewoon letterlijk niet geboren om te rennen. Hoe dat precies zit? Je ontdekt het als je verderklikt.