Het grootste hoogtepunt van Ride zou haar status als de eerste Noord-Amerikaanse vrouw in de ruimte moeten zijn. Echter, het werk dat ze tijdens haar leven heeft verricht, was veel uitgebreider.
Na de landing van de Challenger op 24 juni 1983 verklaarde Ride volgens NASA dat de ervaring "het leukste was dat ik ooit in mijn leven zal hebben gehad".
Obama drukte bewondering uit voor Ride's levenslange werk en pleitte voor wiskunde- en wetenschapsprogramma's op scholen, in een verklaring die werd vrijgegeven door het Witte Huis. Obama zei: "Ze inspireerde generaties jonge meisjes om naar de sterren te reiken en streed later onvermoeibaar om hen daar te helpen komen", volgens CNN.
Na haar overlijden in 2012, tweette Buzz Aldrin, een van de twee eerste mannen op de maan: "Zo verdrietig om te horen van het verlies van mijn vriendin en mede-astronaut Sally Ride. Je zult altijd een inspiratie zijn voor vrouwen en de ruimte", volgens CNN.
De bekende acteur en ster van de film 'Apollo 13' uit 1995, Tom Hanks, plaatste ook op Twitter: "God Speed, Sally Ride. Ze mikte op de sterren. Laten we allemaal hetzelfde doen. Hanx."
Volgens hun website voegde NASA-beheerder Charles Bolden zich bij de lof en zei: "Sally Ride doorbrak barrières met gratie en professionaliteit - en veranderde letterlijk het gezicht van het ruimteprogramma van Amerika."
Bolden voegde er stellig aan toe: "Het land heeft een van zijn beste leiders, leraren en ontdekkingsreizigers verloren. Ze zal gemist worden, maar haar ster zal altijd helder blijven schijnen."
Zelfs tennisicoon Billie Jean King suggereerde tijdens Ride's studie aan Stanford dat ze de universiteit zou moeten verlaten en professioneel tennisser worden.
In 1989 verliet Ride NASA en begon in plaats daarvan een nieuwe loopbaan in de academische wereld aan het Space Institute van de Universiteit van Californië in San Diego.
Ride was een natuurkundeprofessor, en ze werkte ook een tijdje voor het Center for International Security and Arms Control aan de Stanford Universiteit.
Nadat ze met pensioen was gegaan bij NASA, brandde Sally Ride's passie voor vroegkinderlijke educatie nog steeds fel. Ze schreef verschillende op astronomie gebaseerde kinderboeken.
Ride leidde twee educatieve outreachprogramma's voor middelbare scholen voor NASA genaamd de ISS EarthKAM en GRAIL MoonKAM-projecten. Vanaf de jaren 1990 tot aan haar dood, wijdde de beroemde astronaut haar tijd en haar hart aan deze zaak.
Op 18 juni 1983 werd Sally K. Ride de eerste Noord-Amerikaanse vrouwelijke astronaut die de ruimte in werd gestuurd. Mensen over de hele wereld konden het glazen plafond horen breken toen deze 31-jarige natuurkundige uit Californië aan boord ging van de spaceshuttle Challenger en de geschiedenis in ging.
De missie duurde zes dagen, ze werd vergezeld door vier collega's, en ze vond het zo geweldig dat ze het jaar daarop weer ging.
Haar reis naar de ruimte was misschien wel het moeilijkst op aarde, omdat ze zich in NASA moest wringen, langs jaren en jaren van genderdiscriminatie en vooroordelen. Ze kreeg vragen voorgeschoteld die haar mannelijke collega's nooit hoefden te beantwoorden, en haar bekwaamheid werd op verschillende momenten betwijfeld, maar ze had de intelligentie, volharding en vastberadenheid die de meningen van anderen irrelevant maakten.
Dus om de vrouw te vieren die NASA wakker schudde, bekijk deze galerij en leer meer over de bijna-tennisster, stille gay-pride-icoon (ze werd pas na haar dood officieel erkend als de eerste openlijk homoseksuele astronaut) en pionier voor vrouwen in zowel de wetenschap als de ruimtevaart.
In 1978 werd Ride als een van de weinigen geselecteerd uit 8.000 sollicitanten om deel te nemen aan het NASA-ruimteprogramma.
De eerste vrouwelijke astronaut: Sally Ride
Een tijdloze inspiratie voor vrouwen in de wetenschap
LIFESTYLE Sally ride
Op 18 juni 1983 werd Sally K. Ride de eerste Noord-Amerikaanse vrouwelijke astronaut die de ruimte in werd gestuurd. Mensen over de hele wereld konden het glazen plafond horen breken toen deze 31-jarige natuurkundige uit Californië aan boord ging van de spaceshuttle Challenger en de geschiedenis in ging. De missie duurde zes dagen, ze werd vergezeld door vier collega's, en ze vond het zo geweldig dat ze het jaar daarop weer ging.
Haar reis naar de ruimte was misschien wel het moeilijkst op aarde, omdat ze zich in NASA moest wringen, langs jaren en jaren van genderdiscriminatie en vooroordelen. Ze kreeg vragen voorgeschoteld die haar mannelijke collega's nooit hoefden te beantwoorden, en haar bekwaamheid werd op verschillende momenten betwijfeld, maar ze had de intelligentie, volharding en vastberadenheid die de meningen van anderen irrelevant maakten.
Dus om de vrouw te vieren die NASA wakker schudde, bekijk je deze galerij en leer meer over de bijna-tennisster, stille gay-pride-icoon (ze werd pas na haar dood officieel erkend als de eerste openlijk homoseksuele astronaut) en pionier voor vrouwen in zowel de wetenschap als de ruimtevaart.